Početak projekta: 1.10.2025.

Projekt HADRIA znanstveni je projekt kojim se istražuju hagiografske tradicije istočnojadranskih komuna s posebnim naglaskom na njihovu materijalnu recepciju (rukopisi, kodeksi, rano tiskane knjige, relikvije, relikvijari, oltarne pale, zidne slike, drvene skulpture, procesije, bratovštine i ostali oblici reprezentacija svetačkih kultova), a kako bi se ispitao njihov utjecaj na društvene prakse i kulturne identitete zajednica koje su ih uspostavljale, održavale i promovirale. Glavne su teme istraživanja: hagiografski narativi odnosno tekstovi o životima svetaca te njihova materijalna recepcija putem kojih hagiografija izgrađuje i promovira svetačke kultove u urbanim zajednicama; društveno-kulturna funkcija materijalnih reprezentacija hagiografskih narativa, što obuhvaća materijalnu i simboličku vrijednost rukopisa, kodeksa, rano tiskanih knjiga, relikvija i relikvijara, oltarnih pala, zidnih slika i drvenih skulptura, interakciju takvih hagiografskih reprezentacija s lokalnom zajednicom, te način na koji su oblikovali identitet predmodernih komuna i zadali im određene društveno-političke vrijednosti, ali i oblikovali odnos zajednice prema crkvi i komunalnim vlastima; rekonstrukcija konteksta proizvodnje materijalnih realizacija svetačkih kultova, od narudžbe i naručitelja (kodeks, oltarna pala), izrade (radionice i skriptoriji), korištenja do reuporabe i izmještanja u novi društveno-kulturni kontekst (prepisivači, sakupljači, kolekcionari, bibliofili); hagiografske mreže odnosno širenje i transfer kultova među jadranskim komunama te uklapanje lokalnih hagiografskih reprezentacija u međunarodni kontekst. Tri su glavna cilja projekta: 1. istraživanje materijalnih izvora i analiza hagiografskih tradicija, 2. kritička analiza materijalne recepcije hagiografskih narativa te 3. rekonstruiranje hagiografskih mreža i izrada digitalne baze podataka. Metodološki je pristup projekta interdisciplinaran jer uključuje hagiografiju i hagiologiju, paleografiju, kodikologiju, tekstologiju, epigrafiku, ikonografiju i ikonologiju, književnu-antropologiju i digitalnu humanistiku, rad na terenu, tj. u knjižnicama, muzejima i arhivima, crkvama i samostanima, pa su s obzirom na takav pristup istraživači filolozi i povjesničari književnosti, te povjesničari i povjesničari umjetnosti.